و خير و شر را در آن بيان كرد ، اكنون راه خير را در پيش گيريد تا هدايت گرديد ، از راه شر دورى كنيد تا به مقصد برسيد واجبات را انجام دهيد و آنها را اداء كنيد تا به طرف بهشت برويد . خداوند چيزهاى معين و معلوم را حرام كرده است ، و احترام مسلمان را بر همه چيز محترم داشته است حقوق مسلمانان را با اتحاد و يگانگى به هم پيوند داده است ، مسلمان كسى را گويند كه مسلمانان از دست و زبان او در آسايش باشند و زبانش فقط در حق جارى باشد و دستش براى گرفتن حق استعمال گردد . اذيت و آزار مسلمان جايز نيست مگر در جايى كه لازم باشد ، از موضوعى كه براى همه هست و گريبان شما را هم خواهد گرفت و زودتر قبل از رسيدن آن در فكر باشيد و آن مسأله مرگ است ، از خداوند بترسيد و بندگان خدا را اذيت نكنيد و شهرها را فاسد نكنيد ، شما همه مسئول هستيد حتى از ساختمانها و چارپايان كه بايد آنها را حفظ و حراست نمائيد . 48 - اسلام همان اقرار به شهادتين مىباشد و با گفتن آن جان و مال آدمى محفوظ است و هر كس بگويد لا إله الا اللَّه محمد رسول اللَّه جان و مال او در امان خواهد بود و حسابش هم با خدا مىباشد . اما ايمان اقرار به زبان و اعتقاد به قلب و عمل با اعضاء و جوارح است ، ايمان با كار كردن دستورات دين زياد مىگردد و با ترك آنها كاسته مىشود ، هر مؤمنى مسلمان هست ولى هر مسلمانى مؤمن نيست ، مثل آن مانند كعبه است هر كس وارد كعبه شد در مسجد الحرام هم مىباشد ولى هر كس وارد مسجد شد در كعبه نخواهد بود . خداوند متعال در قرآن مجيد آن دو را با هم فرق نهاده و فرموده : اعراب گفتند : ما ايمان آورديم اى رسول ما به آنان بگو شما هنوز ايمان نياورده‌ايد بگوئيد ما اسلام آورده‌ايم و خداوند ايمان را به گفتار و كردار ذكر مىكند در آن جا كه مىفرمايد . مؤمنان كسانى هستند كه هر گاه ذكر خداوند بميان مىآيد دل‌هاى آنان را